Nauczycielskie świadczenie kompensacyjne stanowi formę wcześniejszej emerytury dla nauczycieli i pracowników pedagogicznych zatrudnionych w placówkach oświatowych. Jest to świadczenie zbliżone charakterem do emerytur pomostowych, które może być przyznane osobom spełniającym określone kryteria wiekowe i stażowe. Wiek emerytalny w tym przypadku jest zróżnicowany ze względu na płeć.

Obserwuj kanał Dziennik.pl na WhatsAppie

Zgodnie z informacjami zawartymi na stronie zielonalinia.gov.pl, nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, będące formą wcześniejszej emerytury, przysługuje nauczycielom oraz innym pracownikom pedagogicznym zatrudnionym w szkołach i innych placówkach oświatowych, którzy urodzili się po 1948 roku i spełniają określone kryteria.

Dalszy ciąg materiału pod wideo
Reklama

Kto może otrzymać świadczenie kompensacyjne?

Prawo do nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego przysługuje osobom, które bezpośrednio przed złożeniem wniosku były zatrudnione jako nauczyciele, wychowawcy lub inni pedagodzy w placówkach oświatowych, takich jak: przedszkola, szkoły (z wyłączeniem niepublicznych szkół bez uprawnienia szkoły publicznej), placówki kształcenia ustawicznego, ośrodki wychowawcze dla młodzieży, ośrodki socjoterapii, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze, ośrodki rewalidacyjno-wychowawcze oraz placówki zapewniające opiekę i wychowanie uczniom poza miejscem ich stałego zamieszkania.

Reklama

Co trzeba zrobić, aby otrzymać świadczenie kompensacyjne?

Aby uzyskać prawo do świadczenia kompensacyjnego, konieczne jest spełnienie określonych kryteriów, w tym osiągnięcie odpowiedniego wieku i posiadanie wymaganego stażu pracy. Minimalny wiek emerytalny, uprawniający do pobierania tego świadczenia, ulega stopniowemu podwyższeniu i różni się w zależności od płci:

Dla kobiet:

  • co najmniej 55 lat – do końca 2024 roku,
  • co najmniej 56 lat – w latach 2025–2026,
  • co najmniej 57 lat – w latach 2027–2028,
  • co najmniej 58 lat – w latach 2029–2030,
  • co najmniej 59 lat – w latach 2031–2032.

Dla mężczyzn:

  • co najmniej 60 lat – w latach 2023–2024,
  • co najmniej 61 lat – w latach 2025–2026,
  • co najmniej 62 lata – w latach 2027–2028,
  • co najmniej 63 lata – w latach 2029–2030,
  • co najmniej 64 lata – w latach 2031–2032.

Aby uzyskać świadczenie, konieczne jest posiadanie co najmniej 30-letniego stażu pracy, w tym co najmniej 20 lat pracy nauczycielskiej w wymiarze co najmniej połowy obowiązkowego wymiaru zajęć. Warunkiem koniecznym jest też rozwiązanie stosunku pracy z inicjatywy pracownika lub w przypadku, gdy umowa wygaśnie z przyczyn obiektywnych, takich jak: całkowita likwidacja szkoły, jej częściowa likwidacja, przeprowadzenie zmian organizacyjnych skutkujących redukcją liczby oddziałów bądź zmiana planu nauczania uniemożliwiająca zatrudnienie w pełnym wymiarze godzin.

Nauczyciel nabywa prawo do świadczenia kompensacyjnego również w sytuacji, gdy jego stosunek pracy ulega rozwiązaniu z powodu upływu sześciomiesięcznego okresu pozostawania w stanie nieczynności, w trakcie którego odmówił podjęcia pracy w pełnym wymiarze godzin na czas nieokreślony lub na czas określony w tej samej szkole, niezależnie od zajmowanego stanowiska.

Jak się oblicza świadczenie kompensacyjne?

Zgodnie z informacjami ZUS, wysokość świadczenia kompensacyjnego ustalana jest poprzez podział łącznej wartości zwaloryzowanych składek emerytalnych i zwaloryzowanego kapitału początkowego, zgromadzonych na indywidualnym koncie ubezpieczonego, przez przeciętną długość dalszego życia 60-latka. W czerwcu 2024 roku średnie świadczenie kompensacyjne wynosiło 3986,93 zł, a otrzymywało je 11,9 tysiąca osób. Dla porównania emeryturę pomostową pobierało 40,5 tysiąca osób, przy średniej wysokości 5230,48 zł.

Polecamy miesięczną subskrypcję cyfrową DGP - Pakiet Premium