Lawson, dziennikarz finansowy i redaktor naczelny tygodnika "The Spectator", wszedł do polityki w 1974 r., zdobywając mandat poselski. Po odzyskaniu władzy przez Partię Konserwatywną pod przywództwem Thatcher pięć lat później, objął początkowo niższe stanowisko rządowe w ministerstwie finansów, w 1981 r. został ministrem energii, a dwa lata później - ministrem finansów.
Obniżając podatki zarówno od przedsiębiorstw oraz osób fizycznych, a także składki na ubezpieczenia społeczne ożywił brytyjską gospodarkę, czego efektem był spadek bezrobocia o połowę oraz zlikwidowanie deficytu budżetowego i wypracowanie sporej nadwyżki. W 1986 r. doprowadził do deregulacji sektora finansowego i wprowadzenia handlu elektronicznego, co pozwoliło londyńskiemu City stać się na następne dekady czołowym centrum finansowym na świecie. Choć jak przyznał po latach, w niezamierzony sposób podłożyło też podwaliny pod kryzys finansowy w roku 2007-08.
Reformy Lawsona
Przeprowadzone przez niego reformy pomogły Thatcher w wygraniu trzecich kolejnych wyborów, ale Lawson w 1989 r. odszedł z jej rządu z powodu różnic w kwestii relacji z Unią Europejską. W 1992 r. zrezygnował z mandatu poselskiego i został mianowany członkiem Izby Lordów, w której zasiadał aż do końca ubiegłego roku.
Do końca życia był aktywny politycznie - w 2016 r. wspierał kampanię na rzecz wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej, a w zeszłym roku, gdy trwała walka o przywództwo w Partii Konserwatywnej opowiedział się za Rishim Sunakiem, wskazując, że obiecywane przez jego konkurentkę Liz Truss cięcia podatkowe nie są w duchu thatcheryzmu i grożą powtórzeniem błędów z lat 70.
Na wieść o jego śmierci Sunak napisał na Twitterze, że Lawson był "inspiracją dla mnie i wielu innych", a jedną z pierwszych rzeczy, jaką zrobił jako minister finansów było powiedzenie portretu Lawsona nad swoim biurkiem. Była premier Liz Truss określiła go jako "prawdziwego giganta polityki XX wieku", dodając, że "jego czas u steru ministerstwa finansów był transformacyjny", zaś jej poprzednik Boris Johnson powiedział, że Lawson był "nieustraszonym i autentycznym płomieniem wolnorynkowego konserwatyzmu, (...) który pomógł milionom Brytyjczyków spełnić ich marzenia".
Dwoje spośród szóstki jego dzieci zdobyło sporą sławę - najstarszy syn Dominic jest znanym dziennikarzem, zaś córka Nigella - słynną autorką książek i programów kulinarnych.
Z Londynu Bartłomiej Niedziński
