Sytuacja osób już zatrudnionych oraz tych, które chcą wrócić do pracy, zmieniła się na korzyść. Jest to efektem migracji pracowników do krajów Unii Europejskiej, wzrostu gospodarczego
wymuszającego zwiększenie zatrudnienia, a także licznych kampanii społecznych mających uwrażliwić pracodawców na problemy osób niepełnosprawnych. Także dofinansowania sprawiają, że
zatrudnienie niepełnosprawnego pracownika może być atrakcyjne finansowo, i dla dużej korporacji, i dla jednoosobowej firmy.
Problemy pracodawców w znalezieniu i utrzymaniu pracowników podniosły atrakcyjność osób niepełnosprawnych. Niepełnosprawnego pracownika cechuje lojalność wobec pracodawcy i motywacja do pracy – pracuje równie wydajnie jak osoba pełnosprawna.
Zwiększająca się świadomość i łatwiejszy dostęp do informacji ograniczyły to zjawisko. I choć takie przypadki nadal się zdarzają, to dużo rzadziej niż przed laty. Niepełnosprawność
nie jest już powodem do zmiany miejsca pracy, chyba że rodzaj pracy powoduje dalszą utratę zdrowia.
Elastyczne formy zatrudniania korzystnie wpływają na poziom zatrudnienia niepełnosprawnych. Wielu z nich może pracować tylko w domu na nasadzie telepracy, czyli pracy zdalnej. Możliwe jest
także połączenie telepracy z okresową obecnością w biurze firmy, a wtedy niepełnosprawny bierze pełniejszy udział w życiu firmy.
Spora liczba pracodawców już dostrzegła korzyści płynące z elastycznego zatrudniania, co może mieć kluczowe znaczenie przy zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Właśnie dzięki telepracy przedsiębiorca może pozyskać wartościowego pracownika – ze względu na jego umiejętności, doświadczenie i wiedzę. Dodatkowo pracodawca może zyskać dużą lojalność i stałość zatrudnienia.
W telepracy często zajmują się wyszukiwaniem informacji i katalogowaniem w bazach danych, telemarketingiem i obsługą klientów, grafiką komputerową, składem i przygotowaniem materiałów do
druku. Mówiąc ogólnie, znajdują zatrudnienie w pracach biurowych na stanowiskach samodzielnych i pomocniczych, sekretariacie, punktach obsługi klienta, a także w placówkach medycznych w
rejestracji. W dalszym ciągu proponuje im się proste prace porządkowe, pakowanie towarów czy pilnowanie mienia (np. praca na portierni). Nie ma w tym nic nagannego, ponieważ dla wielu
niepełnosprawnych jest to praca dobrze dostosowana do ich możliwości. Oczywiście sprawdzają się również na stanowiskach wymagających wyższych kwalifikacji.
Osoba niepełnosprawna może pracować w każdym przedsiębiorstwie i na każdym stanowisku pracy, jeśli tylko nie spowoduje to dalszej utraty zdrowia. Przestają istnieć „zajęcia dla niepełnosprawnych”. Teraz to gospodarka decyduje, w jakich sektorach brakuje siły roboczej. i tam też zatrudnia się osoby niepełnosprawne.
Że nadal spotykają się z dyskryminacją, czego wyrazem jest niższe wynagrodzenie czy gorsze traktowanie niż osób zdrowych. Ze szczególną niechęcią podczas rekrutacji spotykają się
niepełnosprawni z epilepsją czy chorobą psychiczną. Pracodawcy ciągle nie dostrzegają, że nowoczesna farmakologia i programy terapeutyczne w znacznym stopniu niwelują niekorzystny wpływ
choroby na funkcjonowanie w pracy.
