Renta szkoleniowa to forma wsparcia finansowego dla osób, które na skutek choroby lub wypadku utraciły możliwość wykonywania dotychczasowej pracy. Jej celem jest ułatwienie przekwalifikowania się i powrotu do aktywności zawodowej. Mimo że funkcjonuje od wielu lat, wciąż należy do najmniej znanych świadczeń w systemie zabezpieczenia społecznego.
Przyznanie renty szkoleniowej reguluje:
- ustawa z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1118);
- ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. 2002 nr 199 poz. 1673).
Świadczenie wypłacane jest przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) oraz Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS).
Kto może otrzymać rentę szkoleniową?
Renta szkoleniowa przysługuje osobom, które w wyniku choroby lub wypadku nie mogą już wykonywać swojego dotychczasowego zawodu, ale mają szansę podjąć pracę po zmianie kwalifikacji. Aby ubiegać się o to świadczenie, należy spełnić następujące warunki:
- być niezdolnym do pracy w wykonywanym wcześniej zawodzie;
- posiadać odpowiedni staż składkowy i nieskładkowy, który zależy od wieku i wynosi:
- 1 rok – gdy niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat,
- 2 lata – gdy powstała między 20. a 22. rokiem życia,
- 3 lata – w wieku powyżej 22 do 25 lat,
- 4 lata – w wieku powyżej 25 do 30 lat,
- 5 lat – w przypadku osób powyżej 30. roku życia.
W sytuacji, gdy niezdolność do pracy jest skutkiem wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, wymóg dotyczący minimalnego stażu nie obowiązuje. Pozostałe warunki muszą zostać spełnione w okresie podlegania ubezpieczeniu lub maksymalnie w ciągu 18 miesięcy od jego ustania.
Renta szkoleniowa z ZUS – ile wynosi? Kwota w 2026 roku
Wysokość renty szkoleniowej stanowi 75% podstawy jej wymiaru. Jednocześnie nie może być niższa niż minimalna renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Aktualne stawki obowiązujące od marca 2026 roku przedstawiają się następująco:
- podstawowa renta szkoleniowa wynosi minimum 1483,87 zł brutto;
- w przypadku, gdy niezdolność do pracy jest skutkiem wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, świadczenie wynosi 100% podstawy, czyli 1978,49 zł brutto.
Renta szkoleniowa. Jak złożyć wniosek?
Aby starać się o rentę szkoleniową, należy złożyć wniosek ERN w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Dokument można przekazać osobiście w wybranej placówce ZUS, wysłać pocztą albo złożyć drogą elektroniczną za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych (PUE ZUS).
Renta szkoleniowa. Jakie dokumenty dołączyć do wniosku?
Osoby ubiegające się o rentę szkoleniową, oprócz wniosku ERN, powinny dołączyć następujące dokumenty:
- formularz ERP-6 zawierający informacje o okresach składkowych i nieskładkowych;
- dokumenty potwierdzające zatrudnienie, prowadzenie działalności gospodarczej, odbycie służby wojskowej, pobieranie zasiłku dla bezrobotnych, korzystanie z urlopu wychowawczego oraz studiowanie;
- zaświadczenia dotyczące wysokości osiąganych dochodów;
- aktualne zaświadczenie lekarskie OL-9, wystawione nie wcześniej niż 30 dni przed złożeniem wniosku;
- wywiad zawodowy – jeśli wnioskodawca nadal pozostaje w zatrudnieniu;
- kartę wypadku – w przypadku zdarzenia w drodze do pracy lub z pracy;
- decyzję sanepidu – w sytuacji choroby zawodowej.
Czy na rencie szkoleniowej można pracować?
Osoba pobierająca rentę szkoleniową nie może podejmować pracy zarobkowej ani prowadzić własnej działalności gospodarczej. Świadczenie to ma na celu zapewnienie środków utrzymania w okresie przekwalifikowania, czyli zdobywania nowych kwalifikacji umożliwiających powrót na rynek pracy. Podjęcie zatrudnienia w tym czasie oznaczałoby odzyskanie zdolności do pracy, co skutkuje natychmiastowym wstrzymaniem wypłaty renty.
Jak długo można pobierać rentę szkoleniową?
Renta szkoleniowa przyznawana jest na okres 6 miesięcy. W uzasadnionych sytuacjach, na wniosek starosty, Zakład Ubezpieczeń Społecznych może wydłużyć czas jej wypłaty, jednak łączny okres pobierania świadczenia nie może przekroczyć 36 miesięcy. Początkowy sześciomiesięczny okres może zostać także skrócony, jeśli osoba pobierająca świadczenie:
- nie ma możliwości przekwalifikowania się do innego zawodu;
- nie podejmuje działań związanych z przekwalifikowaniem.
Podstawa prawna:
- Ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1118);
- Ustawa z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. 2002 nr 199 poz. 1673).
