– OFE i generowany przez nie dług publiczny to najważniejszy ekonomiczny problem Polski na najbliższe lata. Jak tu coś złego zrobimy, to może być katastrofa, z której trudno będzie wyjść – mówi członek Rady Gospodarczej przy premierze Bogusław Grabowski. Członkowie rady boją się, że reforma II filaru zostanie domknięta bez poważnej analizy jej wszystkich – także niekorzystnych – skutków.  

– Chodzi o synchronizację zmian w OFE z całością równowagi finansów publicznych – wyjaśnia członek rady prof. Dariusz Filar.

Analiza rady ma dotyczyć wpływu OFE na finanse publiczne i ewentualnej konieczności zapewnienia finansowania deficytu wywołanego przez fundusze. A także wpływu zniesienia limitów inwestycyjnych – jakie dziś obowiązują fundusze – na sytuację na poszczególnych rynkach akcji i obligacji.

Rada ma się spotkać zarówno z twórcami reformy, jak i z ministrem finansów. Będzie chciała też otrzymać wszelki dostępne analizy w tej sprawie. – Do tej pory poszczególne elementy systemu były rozpatrywane osobno: efektywność, finanse publiczne czy rynki. Ale trzeba obejrzeć całość – mówi Grabowski.

Dotarliśmy do analizy, jaką na temat wpływu funkcjonowania OFE na finanse publiczne przygotował jeden z pracowników resortu finansów Michał Kempa. Autor potraktował  wydatki na OFE jako jeden z wydatków budżetu – nie odnosił się do ich skutków emerytalnych. Z analizy wynika, że przez najbliższe kilkanaście lat transfery do OFE będą powodowały duży deficyt. Największy deficyt wynikający z systemu ma wystąpić w roku 2025, gdy przekroczy 3,6 proc. PKB. – Akurat ten szczyt wynika z demografii, bo wtedy na emeryturę przejdą osoby z powojennego boomu, a ich miejsce zajmą osoby z niżu z lat 90. ubiegłego stulecia – mówi Michał Kempa.