Takie kryterium dochodowe przewiduje uchwalona przez Sejm ustawa z 9 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw – dotycząca waloryzacji rent i emerytur. Jednym z jej elementów jest modyfikacja treści ustawy z 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz.U. poz. 1622 ze zm.), czyli tzw. 500+ dla niepełnosprawnych. Zawarta w niej zmiana dotyczy podwyższenia kryterium dochodowego, które jest uwzględniane przy ustalaniu przez ZUS (lub inny organ), czy dana osoba ma prawo do wspomnianego świadczenia oraz jaka jest jego wysokość.
Zgodnie z przepisami wsparcie należy się, jeśli świadczenia pieniężne finansowane ze środków publicznych, które otrzymuje osoba niesamodzielna (np. emerytura lub renta), łącznie z kwotą świadczenia uzupełniającego, nie przekraczają 1600 zł. W praktyce oznacza to, że prawo do 500+ w pełnej wysokości mają głównie niepełnosprawni, którym ZUS wypłaca wynoszącą 1100 zł najniższą emeryturę lub wynoszące tyle samo: rentę socjalną lub najniższą rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Problem w tym, że na skutek przeprowadzanej w marcu waloryzacji, minimalna emerytura oraz wspomniane renty wzrosną o 100 zł, co spowodowałoby, że o taką kwotę obniżyłoby się też świadczenie uzupełniające dla osób niesamodzielnych. Tak jednak nie będzie, bo podwyższony został próg przy 500+ z 1600 zł do 1700 zł. Skorzystają na tym również te osoby otrzymujące emerytury i renty wynoszące więcej niż 1100 zł, którym świadczenie jest wypłacane w kwocie niższej niż 500 zł, stanowiącej uzupełnienie do obecnego limitu 1600 zł. Dla nich od marca wysokość wsparcia – uwzględniająca waloryzację ich emerytury lub renty – będzie wyliczana w oparciu o kryterium 1700 zł.
