Media amerykańskie podają szczególnie uderzające przykłady podwyżek. Mówił o tym m.in. jeden z mieszkańców przedmieść Dallas. "Moje oszczędności przepadły. (…) Nic nie mogę na to poradzić, ale mnie to zniszczyło” - powiedział cytowany przez dziennik „New York Times”, 63-letni weteran armii Scott Willoughby, który żyje z zasiłków socjalnych. Prawie opróżnił swoje konto oszczędnościowe i musiał kartą kredytową zapłacić rachunek za prąd w wysokości 16 752 dolary. Jest to 70 razy więcej niż zwykle wydaje na wszystkie media łącznie. Z kolei „Newsweek” opisuj sytuację Royce Pierce’a. Jest on winien firmie energetycznej ponad 8 tys. USD za zużycie energii elektrycznej. Dla porównania w minionym miesiącu zapłacił ok. 387 dolarów.
Władze potępiają wzrost cen
Ten gwałtowny wzrost kosztów potępił republikański gubernator Teksasu Greg Abbott. oświadczył w sobotę Abbott podczas spotkania z ustawodawcami. Debata koncentrowała się na tym, jak – zapowiadał Abbott, cytowany przez "Newsweeka".
SPRAWDŹ AKTUALNĄ PROGNOZĘ POGODY>>>
Atak zimy w Teksasie
W ostatnim tygodniu ponad 4 mln mieszkańców stanu było pozbawionych prądu i ciepła. Większość domów odzyskała dostawy energii do soboty. Miliony Teksańczyków borykają się jednak z kryzysem związanym z brakiem wody pitnej.
Według „NYT” ceny w Teksasie są po części wynikiem wyjątkowo nieuregulowanego rynku energii elektrycznej. Umożliwia to klientom wybierać spośród około 220 sprzedawców detalicznych w systemie całkowicie kierowanym przez rynek. Wobec kryzysu i załamania systemów energetycznych, stanowa Komisja ds. Usług Publicznych nakazała podniesienie limitu cen do maksymalnie dopuszczalnej wysokości 9 dolarów za kilowatogodzinę. Spowodowało to kolosalny skok kosztów.
Jak zauważył nowojorski dziennik, profesor Harvardu w zakresie globalnej polityki energetycznej William W. Hogan, uważany za architekta projektu rynku energii w Teksasie uznał, że wysokie ceny odzwierciedlają zachowanie rynku zgodnie z założeniami. Konsultant ds. Energii w Portland w stanie Oregon Robert McCullough ocenił jako „idiotyczne” zezwolenie rynkowi na prowadzenie polityki energetycznej przy niewielkiej ochronie konsumentów.
