Według najpowszechniejszej definicji w teorii zarządzania strategia to proces określania długofalowych zmian i zamierzń organizacji oraz przyjęcia kierunków działania i alokacji zasobów koniecznych dla zrealizowania celów. Według innej definicji przez strategie korporacji rozumie się proces wyznaczający misje organizacji, ostrzegający i dostosowujący ja do zmian w otoczeniu, a także identyfikujący jej charakterystyczne kompetencje. W każdej strategii mamy określony cel, innymi słowy nie ma strategii bez celu. Bo jeżeli strategia to sposób darzenia, osiągnięcia czegoś, plan, to nasz cel musimy sobie przynajmniej uświadomić albo określić – najlepiej w sposób skwantyfikowany, czyli liczbowy lub wartościowy.
Przykładowe cele strategiczne przedsiębiorstwa można zdefiniować następująco:
1. Spełnienie oczekiwań klientów;
2. Maksymalizacja zysku lub osiągniecie jego zadowalającego poziomu;
3. Wzrost udziału w rynku;
4. Osiągniecie lub utrzymanie przewodnictwa w zakresie technologii;
5. Osiągniecie lub utrzymanie przewodnictwa w zakresie obsługi klienta;
6. Minimalizacja kosztów całkowitych wytwarzania lub świadczenia usług
Przy podejmowaniu decyzji strategicznych i formułowaniu celów strategicznych można, a nawet trzeba, zwrócić uwagę na to, by:
•formułować je możliwie precyzyjnie, kwantyfikować je,
•formułować je oddzielnie, co pozwoli na ich lepsza kontrole,
•formułować je wyczerpująco i zrozumiale,
•były aktualne i odpowiednio rangowane,
•cele przedsiębiorstwa były zbieżne z celami pracowników i uważane przez nich za wartości,
•były uszeregowane według terminów realizacji.
Wszystko zależy od kryteriów podziału. Najważniejsze i najczęściej stosowane rodzaje strategii, pod względem charakteru działania przedsiębiorstwa:
•strategia konserwatywna, która stara się minimalizować negatywny wpływ otoczenia (a wiec zagrożenia) przez maksymalne wykorzystanie atutów organizacji. Charakteryzuje się takimi działaniami jak: selekcja produktów, segmentacja rynku, redukcja kosztów, ulepszanie produktów konkurencyjnych, rozwój rynku i produktów oraz wprowadzanie nowych produktów na rynek.
•strategia konkurencyjna polegająca na eliminacji słabych stron firmy oraz budowaniu przewagi konkurencyjnej przez maksymalne wykorzystanie szans znajdujących się w otoczeniu. Charakteryzuje się ona powiększaniem zasobów finansowych i handlowych, ulepszaniem produktów, zwiększaniem produktywności, redukcja kosztów, usprawnianiem organizacji oraz tworzeniem lub powiększaniem przewagi konkurencyjnej.
•strategia defensywna, która ma na celu zapewnienie przetrwania przedsiębiorstwa przez minimalizowanie wpływu negatywnych czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Jest to strategia asekuracyjna, zachowawcza (nastawiona na minimalizacje niepowodzeń), nastawiona na przetrwanie w zmieniającym się otoczeniu.
•strategia agresywna, stosowana przez firmę, która czuje, ze ma mocne atuty rynkowe, podejmuje ryzyko i liczy na pomnożenie korzyści. Cechuje ja pomysłowość, kreatywność, zaskoczenie (zarówno klientów, jak i konkurentów rynkowych) związane z innowacyjnością lub skala działań. To strategia silnej ekspansji i zdywersyfikowanego rozwoju, aktywnego wykorzystywania szans znajdujących się w otoczeniu, wzmacniania pozycji na rynku, dążenia do przejęcia organizacji o tym samym profilu lub koncentracji zasobów na konkurencyjnych produktach. Inna klasyfikacje podstawowych strategii działania przedstawia Michael Porter. Wyszczególnia on:
•strategię minimalizacji kosztów, czyli utrzymania ich poniżej granicy wyznaczonej przez konkurentów,
•strategię zróżnicowania kładącą nacisk na zaoferowanie wyrobu lub usługi odbiegających pod względem wybranej cechy od tego, co oferują konkurenci,
•strategię koncentracji polegającą na zawężeniu pola działalności przy wybieraniu jakiejś niszy rynkowej.
