Czym jest trzydziestokrotność składek na ZUS

Zgodnie z ustawą z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne w danym roku kalendarzowym nie może być wyższa od kwoty odpowiadającej trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy. Osoby, których dochody przekraczają  ten graniczny pułap (w 2019 roku wynosił on 11 912 zł brutto miesięcznie), nie muszą odprowadzać składek na ZUS.

Jaki jest cel limitu składek?

Limit 30-krotości pozwala na uniknięcie sytuacji, w której ZUS byłby zmuszony do wypłacania bardzo wysokich emerytur najbogatszym obywatelom. Obecnie 370 tys. pracowników w Polsce osiąga dochody trzydziestokrotnie wyższe od przeciętnego wynagrodzenia. Należą do nich m.in. dobrze opłacani menadżerowie, programiści czy lekarze. Dla tej grupy zniesienie limitu składek na ZUS oznaczałoby konieczność odprowadzania do budżetu państwa bardzo pokaźnych sum, a tym samym niższe zarobki. Zrezygnowanie z reguły trzydziestokrotności uderzyłoby też w rozwój polskiej gospodarki, przyczyniając się m.in. do znacznego wzrostu kosztów pracowniczych – bolesnego zwłaszcza dla firm zatrudniających wysoko wykwalifikowanych specjalistów. W przyszłości skutkowałoby także koniecznością wypłacania emerytur rzędu kilkudziesięciu tysięcy miesięcznie tym, którzy obecnie należą do grona najmajętniejszych.