Ulga prorodzinna

Jeżeli Twoje dochody opodatkowane są według skali, możesz skorzystać z ulgi prorodzinnej, zmniejszając kwotę podatku. Od rozliczenia za rok 2013 zasady i sposób skorzystania z tej ulgi zależą od liczby dzieci. 

W przypadku, gdy mamy tylko jedno dziecko, istotna jest również wysokość osiągniętych w 2013 roku dochodów - w tym również opodatkowanych stawką 19 proc. (działalność gospodarcza opodatkowana liniowo, dochody ze sprzedaży akcji itp.) Jeżeli podatnicy pozostają w związku małżeńskim, odliczenie dotyczy obojga rodziców/opiekunów. Kwotę odliczenia można więc podzielić pomiędzy rodzicami w dowolnej proporcji.

Ważne: Jeżeli dziecko urodzi się w ostatnim dniu miesiąca, odliczenie przysługuje i tak za cały miesiąc.

Jedno dziecko

Jeżeli:
1) Podatnik pozostawał w związku małżeńskim przez cały rok, a łączne dochody małżonków przekroczyły 112 000 złotych, albo też
2) Podatnik nie pozostawał przez cały rok w związku małżeńskim, a dochody przekroczyły w 2013 roku 56 000 złotych, jeżeli podatnik jest osobą samotnie wychowująca dziecko – uzyskane dochody przekroczyły 112 000 zł,
ulga na dziecko niestety nie przysługuje.

W przypadku, gdy dochody nie przekroczyły kwot wskazanych powyżej, podatnik może odliczyć od podatku kwotę: 92,67 złotych za każdy miesiąc kalendarzowy wykonywania władzy rodzicielskiej/opieki.

Dwoje dzieci

W przypadku dwójki dzieci, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia od podatku kwoty: 92,67 złotych na każde dziecko, za każdy miesiąc kalendarzowy wykonywania władzy rodzicielskiej/opieki nad tym dzieckiem.

Troje dzieci

W przypadku trójki dzieci, przysługuje prawo do odliczenia od podatku kwoty:
92,67 złotych na pierwsze i drugie dziecko, za każdy miesiąc kalendarzowy wykonywania władzy rodzicielskiej/opieki.
139,01 złotych na trzecie dziecko, za każdy miesiąc kalendarzowy wykonywania władzy rodzicielskiej/opieki.

Czworo bądź więcej dzieci

W przypadku czwórki bądź większej ilości dzieci, przysługuje prawo do odliczenia od podatku kwoty:
92,67 złotych na pierwsze i drugie dziecko, za każdy miesiąc kalendarzowy wykonywania władzy rodzicielskiej/opieki.
139,01 złotych na trzecie dziecko, za każdy miesiąc kalendarzowy wykonywania władzy rodzicielskiej/opieki.
185,34 złotych na czwarte i każde następne dziecko, za każdy miesiąc kalendarzowy wykonywania władzy rodzicielskiej/opieki.

Ważne:
Ulga przysługuje na dzieci:
1) małoletnie,
2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek pielęgnacyjny) lub rentę socjalną;
3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu w wysokości wyższej niż 3.089 złotyc

Ulga internetowa

Wydatki na Internet pozwolą w rozliczeniu za 2013 rok zaoszczędzić na podatku, jednak tym razem, zasad rozliczenia uległy znacznym zmianom.
Warunkiem skorzystania z tej ulgi jest:
- poniesienie wydatku z tytułu użytkowania sieci Internet - liczy się data faktycznej zapłaty, a nie okres, za który opłata jest należna;
- posiadanie dokumentów potwierdzających zapłatę (te powinny zawierać: dane identyfikujące kupującego i sprzedającego; informację o rodzaju zakupionej usługi i kwocie zapłaty)
Uwaga: Takim dokumentem mogą to być zarówno faktury VAT, jak i rachunki, dowody wpłaty oraz potwierdzenia przelewu

Odliczyć można całą kwotę wskazaną do zapłaty, a więc w kwocie brutto, o ile nie przysługuje nam prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na takiej fakturze.

Od deklaracji za 2013 rok, odliczenia w ramach ulgi internetowej dokonać można wyłącznie w kolejno po sobie następujących dwóch latach podatkowych, jeżeli w okresie poprzedzającym te lata, podatnik nigdy wcześniej nie skorzystał z tej ulgi. Ulga przysługuje danemu podatnikowi tylko dwa razy w życiu.

Przykład:
1. Podatnik skorzystał z ulgi w rozliczeniu za 2011 i 2012 rok - nie będzie mógł skorzystać w roku 2013.
2. Podatnik skorzystał z ulgi w rozliczeniu za 2012 rok, będzie mógł skorzystać z tej ulgi raz jeszcze – w rozliczeniu za rok 2013.

Ulga internetowa jest limitowana. Limit roczny wynosi 760 zł dla każdego podatnika. Przy czym, w przypadku małżonków, nie ma znaczenia jak odliczą oni przysługującą im ulgę. Limit 760 zł przysługuje odrębnie każdemu z małżonków, a zatem łącznie mogą oni od dochodu odliczyć 1 520 zł. Nie można jednak całej kwoty 1 520 zł odliczyć od dochodów tylko jednego z małżonków. Górna granica jest niezmienna -  po 760 zł na każdego z małżonków. 

Aby skorzystać z ulgi każdy z małżonków musi niezależnie posiadać dochód, od którego można odliczyć wydatki, a także każdy z nich musi posiadać dokument wystawiony na imię i nazwisko osoby korzystającej z odliczenia. Dokumenty mogą być również wystawione na oboje małżonków.

Ulga rehabilitacyjna

W zeznaniu za 2013 rok podatnik może rozliczać wydatki związane z rehabilitacją. Ulga ma zastosowanie do dochodu i polega na odliczaniu kwoty wydatkowanej na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu pozostają w tym roku osoby niepełnosprawne.

Rodzaje odliczeń
Istnieją dwa rodzaje odliczeń:
• limitowane kwotowo (czyli ulga przysługuje do określone kwoty, nawet jeśli podatnik poniósł wyższe wydatki),
• nielimitowane.

Wydatki ograniczone kwotowo, co prawda nie mogą przekraczać pewnego limitu, niemniej ich poniesienia nie trzeba udowadniać, choć urząd może zażądać przedstawienia dodatkowych dokumentów. Zaliczyć tu można wydatki na:

opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2 280 zł;
• utrzymanie przez osoby niewidome i niedowidzące zaliczone do I lub II grupy inwalidztwa oraz osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczone do I grupy inwalidztwa psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2 280 zł;
• wydatki na samochód - używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16. roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2 280 zł.

Poprzez wydatki na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, rozumie się m.in. wydatki poniesione na:
-  adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
- przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
-  zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
-  odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
- kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia;
-  leki; w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo);
opłacenie tłumacza języka migowego.

Specyficznie rozliczana jest ulga w związku z zakupem lekarstw. Nie zalicza się ani do wydatków limitowanych, ani do nieograniczonych kwotą górnego limitu. Odliczenie na leki dotyczy wyłącznie różnicy pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu, a kwotą 100 zł. Z odliczenia korzysta się wyłącznie, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo). Podstawą jest zalecenie (pisemne) lekarza (np. recepta, karta pacjenta) oraz faktura (lub inny dowód poniesienia wydatku, wskazujący, że podatnik poniósł wydatek).

Wydatki ponieść może wyłącznie podatnik będący osobą niepełnosprawną lub podatnik, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Osobami niepełnosprawnymi są wyłącznie osoby, posiadające:
1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub
2. decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3. orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia.

Darowizny na cele pożytku publicznego, kultu religijnego, krwiodawstwa

W rozliczeniu PIT za 2013 rok można odliczyć od dochodu kwoty darowizn przekazanych na cele: pożytku publicznego, kultu religijnego bądź też krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi, w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6 proc. dochodu. Tym samym łączny limit wszystkich tych darowizn (ich suma) w roku podatkowym nie może przekroczyć wartości 6 proc. dochodu podatnika.

Należy podkreślić, że łączna kwota odliczeń z tytułów określonych powyżej nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej 6 proc. dochodu, z tym że odliczeniu nie podlegają darowizny poniesione na rzecz:
1) osób fizycznych,
2) osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5 proc. oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Przedsiębiorca rozliczający się na zasadach podatku liniowego (PIT-36L) oraz karty podatkowej (PIT-16A) nie ma możliwości odliczyć darowizny. Pozostali przedsiębiorcy mogą dokonywać darowizn i odliczać je od dochodu. W przypadku ryczałtowców (PIT-28) odliczyć darowiznę można od przychodu.

Wpłaty na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego

Dochód wykazany w zeznaniu rocznym może być obniżony o kwoty wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego do wysokości określonej w odrębnych przepisach.
W rozliczeniu za 2013 rok, limit wpłat na IKZE był zależny od wysokości kwoty stanowiącej podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie emerytalne, ustalonej dla oszczędzającego za rok 2012. Wpłaty nie mogły przekroczyć 4 proc. podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie emerytalne, ustalonej dla oszczędzającego za rok poprzedni, nie więcej jednak niż 4 proc. kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tj. 30-krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce za rok poprzedni. 

Pewne odstępstwo od tej zasady przewidziano dla osób osiągających niskie dochody, których podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie emerytalne jest niska, a które chciałyby dokonywać większych wpłat na IKZE. Osobom tym, w przypadku, gdy kwota odpowiadająca równowartości 4% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie emerytalne, ustalonej dla nich za rok poprzedni nie przekracza 4 proc. równowartości 12-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę, umożliwiono dokonanie w roku kalendarzowym wpłaty na IKZE do wysokości 4 proc. równowartości 12-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę w poprzednim roku kalendarzowym.

Materiał opracowali: Renata Dudek, aplikant doradcy podatkowego i Daniel Więckowski, doradca podatkowy z EOL Kancelarii Doradztwa Podatkowego, www.eol.com.pl