Mamy wakacje, początek sezonu urlopowego. Mocny dolar i aprecjacja franka szwajcarskiego na początku lipca popsuły humory Polakom zadłużonym w walutach obcych. Słaby złoty odbije się również na kieszeniach turystów przebywających poza krajem lub planującym zagraniczne wyjazdy w niektóre rejony świata. Ale nie wszędzie. Okazuje się bowiem, że w porównaniu z lipcem ubiegłego roku kurs złotego do części walut jest mocniejszy - pisze Marek Wołos z TMS Brokers

Zestawienie wartości złotego z koszykiem walut wycenianych przez NBP, w tabeli kursów średnich A pokazuje, że wobec 23 walut złoty stracił na wartości (deprecjacja PLN), a wobec 11 zyskał (aprecjacja). To oznacza, że polski turysta wyjeżdżający do 11 krajów, gdzie lokalna waluta jest słabsza do złotego wyda mniej niż rok temu. Z kolei w państwach, których waluty zyskały na wartości, koszty pobytu i bezpośrednie wydatki będą bardziej ciążyły kieszeniom Polaków.

Gdzie w tym roku będzie drożej?

Głównie w krajach Dalekiego Wschodu, w Azji Południowej, w krajach Ameryki Południowej, Środkowej i Północnej. Siła nabywcza naszej waluty w relacji do rupii indonezyjskiej, reala brazylijskiego, dolara malezyjskiego, kanadyjskiego i australijskiego spadła najbardziej - średnio o prawie 16 proc. To kraje, gdzie wydatki polskich turystów będą największe w przeliczeniu na złotówki. Dlaczego tak się stało? Waluty tych państw od dawna powiązane są z wartością amerykańskiego dolara, którego kurs w pierwszym półroczu silnie aprecjonował. Ich gospodarki w małym stopniu odczuły skutki ubiegłorocznej recesji w światowej gospodarce i rozwijają się dość dynamicznie. W niektórych z nich pojawiło się ryzyko inflacji, na co zdecydowanymi działaniami zareagowały władze monetarne. Bank Centralny Australii dokonał podwyżek stóp proc., co dodatkowo wzmocniło AUD-a. Brazylia jest uważana za czołowy cel inwestorów finansowych z całego świata. Napływające tam inwestycje zagraniczne powodują silną aprecjację reala do głównych i lokalnych walut, tym bardziej, że kurs brazylijskiej waluty jest kursem płynnym. 

Uczestników rynków finansowych nie zaskakuje deprecjacja złotego wobec japońskiego jena i franka szwajcarskiego. Silniejszy jen to efekt kontynuacji procesu zamykania inwestycji carry – trade. Aprecjacja franka to skutek polityki SNB, który zrezygnował z interwencji walutowych przeciwko umocnieniu CHF. Frank szwajcarski, wcześniej niedoceniany jako element dywersyfikacji ryzyka walutowego np. banków centralnych odzyskuje obecnie tę rolę. Zarówno frank jak i jen używane są do finansowania inwestycji (kredyty, leasing) i z turystycznego punktu widzenia mają małe znaczenie. Wzrost wartości CHF i JPY ma inny skutek dla Polaków – zwiększa koszty obsługi zobowiązań kredytowych osób zadłużonych w obu tych walutach, co w konsekwencji prowadzi, do spadku wolnych środków pieniężnych, które można przeznaczyć na wakacyjne wyjazdy.